تغییر نام خمینی شهر به مهربین یا سده

 

 

هم میهنان مهربان

»دست در دست هم دهیم به مهر، میهن خویش را کنیم آباد«

برخی از دانش ‌آموختگان، پژوهش زیر را در راستای ارزیابی دیدگاه مردم درباره نام «خمینی شهر» پی ‌ریزی نموده‌اند پس از خواندن این پیش ‌زمینه، شما نیز می‌توانید نگرش خود را به آگاهی آنان برسانید  تکه ‌ای از این میهن، شهریست سرگردان میان نامها. زمانی در روزگار باستان نامش "مِهربین"، به معنای مهربان، بوده است که به "ماربین" ساده‌ سازی شده. یک پارچه آبادی بوده است دربرگیرنده ‌ی دهاتی به نامهای خوزان، ورنوسفادران و پریوشان؛ تا اینکه اندک اندک به "سه ده" و سپس "سده" دگرش یافته است. در روزگار پهلوی آنرا به "همایون‌ شهر" و پس از انقلاب به "خمینی‌ شهر" واگرداندند. ولی در این دو نامگذاری هیچ گونه مناسبتی را در گمان نگنجاندند. نه "همایون" (خجسته) پیوندی با واژه ‌ی اعلی حضرتِ همایونی داشت؛ و نه "خمینی" پیوستی با حضرت امام خمینی (ره)؛ که ایشان نه زاده‌ ی این شهر بوده، نه زیسته در آن؛ و نه هرگز از این بوم و بَـر گذر کرده. اکنون پژوهشگران، این واگردانی نام را با انگیزشهای زیر به چالش کشیده‌اند

یک) دلخوری حضرت امام خمینی (ره) از این نامگذاری :آن زمان که کار به داوریِ آیت الله اشرفی اصفهانی رسید ایشان می‌گوید امام خمینی در واکنش به درخواست گرداندن نام از همایون‌ شهر به خمینی ‌شهر با دلخوری فرمود «گذاشتن اسم من بر این شهر هیچ گونه مسّمایی ندارد.» او در نخستین دیدارش با مردم این شهر، با ناخشنودی فراوان از تغییر نام سده به نامهای دیگر فرمودند «این کار سابقه تاریخی شهر را از میان می‌برد.» و به همین نام و نشان تا سالها یکی از نگهبانانش را که از این شهر بود «سده ای» صدا میزد.

دو) وجود اشکال شرعی در این نامگذاری: از آنجا که حضرت امام (ره)، با آگاهی یا ناآگاه از نیتهای پشت پرده دست اندرکاران، از این نامگذاری راضی نبوده اند؛ پس این کار هم اشکال اخلاقی داشته، و هم اشکال شرعی .

سه) نگذراندن فرآیند قانونی نامگذاری: به گفته فرمانداری که در آغاز انقلاب در اقدامی ناگهایند، نام «خمینی ‌شهر» را بر پایه خواسته خویش جایگزین «همایونشهر» کرده؛ فرآیند قانونیِ نامگذاری انجام نشده است. ایشان به گزارشگر فرصت نیوز گفته با دور زدن مراحل اداری وزارت کشور و استانداری، با اینکه آنها مخالف بودند یا پاسخ مثبتی نداده بودند، یک شبه نام شهر را عوض کردم. اینها نشانگر غیراخلاقی، نامشروع و غیرقانونی بودن این کار است.  

چهار) ناسازواری ادبی: واژه‌ی «خمینی‌ شهر» از نگاه ادبی هنجار نمی‌باشد، همچون واژه‌ی «تهرانی ‌شهر». زیرا «خمین» خودش یک شهر است و پسوند «ی» برای وابستگان آن شهر به صورت «خمینی» یعنی زاده‌ ی خمین به کار می‌رود؛ مانند تهرانی برای تهرانی ها. افزودن پسوند «شهر» به پسوندی که خودش گویای شهر دیگریست نوعی سنگین‌سازی خام و غیرادبی می‌باشد. البته شادروان سید احمد خمینی زمانی پیگیر نهادن «خمینی‌ شهر» بر شهری که کنار آرامگاه پدرش می‌ساخت بوده است و با نمایندگان هم رایزنی کرده تا نام شهرمان را عوض کند

پنج) جا نیفتادن این نام: در پرسشنامه ‌ای که دکتر مهدی فاطمی به ایرانیان درون و برون کشور فرستاده‌ 86 درصد آنها گفته‌ اند خمینی‌شهر زادگاه خمینیست! تنها 1.5 درصد می‌دانستند اینها دو شهر متفاوتند.

شش) آسیب به دیرینگیِ (قدمت) نام شهر: دیرینگیِ شهر ما همچون دیرینگیِ شیراز، تبریز و ... کهنسال است. بیشتر مرز و بومهای کـُهَن پسوند «شهر» ندارند. این شهرهای تازه سازند که پسوند شهر گرفته اند؛ همانند شاهین‌ شهر، زرین ‌شهر و سپاهان‌ شهر. پس شایسته است یک نام تاریخی مانند «مهربین»، «ماربین» یا «ماربان» بر آن نهیم که همگی به معنای "مهربان" است؛ یا نامی ساده چون "سده" بر آن گذاریم.

هفت) یکسان بودن ریشه و بار معنایی خمینی شهر و همایون شهر: " خُمین" همان دِگرِش یافته ی نام "هُمِین" است، که هُمایون بوده؛ زیرا خمین به دست هُمای چهرآزاد بنا شده و به آن هُمین یا همایون می‌گفته‌اند. پس خمینی ‌شهر و همایونشهر از دید واژه شناسی یک نام به شمار می روند.

هشت) بازخورد کژرفتاریها به صاحبِ نام: در داستان باغ اصغر ‌آباد و قمه‌ زنی ها، بیشتر کاربران اینترنت به صاحب نام ناسزا گفته و نوشته اند چرا در زادگاه ایشان رفتارهای زننده ‌ای انجام می‌شود. این پیامد شاید در رویدادهای خوب یا بدِ آینده باز هم رخ دهد و سزاوار نیست که به خاطرِ به دوش کشیدن یک نام، بیش از اندازه بازتاب سیاسی و رسانه ‌ای پیدا کند.  

نه) همسان بودن با نام منطقه ای دیگر به همین نامدر شهرستان بشاگرد از هرمزگان نیز، همین نامگذاری (خمینی شهر) به کار رفته است  

ده) بازگشت شهرهای دیگر به نامهای تاریخی:  قمشه، خونین شهر و باختران (قهرمان شهر) نیز به نامهای تاریخی شهرضا، خرمشهر و کرمانشاه بازگشتند. چه بهتر که این بازیابی اصالت تاریخی هرچه زودتر و بر شالوده‌ ای سِتُرگ و دانش ‌بنیاد انجام شود .  امید می رود شهریاران دانا و توانای شهر (نماینده مجلس، شهردار، اعضای شورای شهر و امام جمعه) این سرفرازی را به نام خود در تاریخ ماندگار کنند که در روزگار آنان سر در شهر به نامی شکوهمند آراسته شد؛ تا که نام شیرینی بر گیتا شناسی و برگ زرینی بر تاریخ‌ به یادگار نشیند. پیشنهاد ما «مهربین» است یا «سده»؛ نامهایی آهنگین و دلاویز، شکرین و فرّانگیز.

شما نیز می توانید با امضای ایینترنتیِ این پیام بگوئید خواستار واگشت نام "خمینی ‌شهر" به "مهربین" یا "سده" هستید.

چنانچه نام دیگری می‌پسندید، آنرا در بخش کامنتها

(comments)

در بالای همین برگه بنویسید

در خون من غرور نیاکان نهفته است / مِهر و ستیزِ رستم دستان نهفته است

پنداشتی که ریشه ی پیوند من گسست؟/ در سینه »مِهربینِ« سپاهان نهفته است  

 

گروهی از دانش آموختگان  

 

 


دکتر علی عموشاهی    Contact the author of the petition


OR

The author of the petition will see all the information you provide on this form.
Facebook